Aileye katıldım!

Merhaba pati dostları. Ben Yulaf! Evde zaten üç paticik varken aileye katılmayı başardım. Bugün size bunu nasıl başardığımı anlatacağım :)
Sarı yavru kedi
Neden büyüme çağında kulaklarımız yelken gibi oluyor?

Herşey annemin beni bir arabanın motoruna sokmasıyla başladı. Farkedilmediğim için yaklaşık dört saat şehir turu yaptım. Üstelik o anda çok hastaydım, gözlerim açılmayacak kadar akmıştı ve her tarafım yüzlerce pire ile kaplıydı.




Dört saatlik şehir turu sonunda zayıf sesimi duyurmayı başardım. Bir benzin istasyonunda üç abi beni arabadan epey uğraşarak çıkarttı. Kendimi bir veterinerde buldum. Gözlerimi silip açtıkları zaman korkudan ölecektim. Annem yoktu ve etrafımda hiç tanımadığım yüzler vardı. Pireler için losyon, gözlerim için damla ve bebek kedi sütü ile tekrar muhite döndüğümüzde annemi ve diğer kardeşlerimi bulduk. Hepsi pire ve göz tedavisinden geçti. Yoldan uzaklaşıp arka bahçede güzel bir kulübeye taşındık. Üzerine yattığımız havlular yumuşak ve sıcaktı. Annemiz yüksek proteinli mamalar ile beslendiği için daha fazla süt veriyordu. İnsan annem ve babam ile oyun oynamaya bile başlamıştık.
Yulaf'ın sokak günlerinden bir fotoğrafı
Merhaba dünya!
 Derken birgün annem bizi arka bahçeden uzağa taşımaya karar verdi. Nedenini anlamamıştım ama geldiğimiz yerde ne sıcak havlular, ne güzel barınaklar vardı. Arada insan annem ve babamın ismimizi seslendiklerini duyuyordum ama onları göremiyordum. Birgün uyandığımda annem ve kardeşlerim yoktu! Çok korkmuştum, hemen onları aramaya başladım. Ama onları aramak beni daha da korkuttu, en sonunda korunaklı olmasını umarak bir ağacın tepesine çıkmaya karar verdim. Çıkmak kolaydı ama nasıl ineceğimi bilemedim. Var gücümle birinin beni kurtarması için seslenmeye başladım. Birkaç saat sonra insan annem ve insan babam beni duyup yanıma geldiler. Yanlarına gitmek istiyordum ama ağaçta inmek çok zordu. Bir ara on kadar kişi topladılar. Uzun bazı kalasları bana kadar uzattılar. Üstelik üstünde nefis kokulu malar vardı. Mamaları izleyerek aşağı, onların yanına inmeyi başardım.

Annemi ararken aç ve susuz kalmıştım. Üstelik çam ağacına çıktığım için her tarafıma reçineler yapışmıştı. İnsan annem ve insan babam annemi ve kardeşlerimi de çok aradılar ama onları bulamadılar. Bu sefer evde misafir edildim. Evde iki abim ve bir ablam vardı. Özellikle ablam benimle çok ilgilendi ve şefkatli davrandı. Annemin yokluğunu hissettirmedi. Önce bebek kedi sütü, sonra mamalar çok lezizdi. Üstelik abilerim ve ablam bana iyi davranıyorlardı. O zamandan beri artık bende aileye katıldım.
Yulaf evde çok mutlu.
Yulaf'ın ev hali.

Şu an çok mutluyum. Bir sürü oyuncağım var. Canımın istediği yerde güven içinde uyuyabiliyorum. Mamalar harika, çok oburum. İnsan annem ve babam beni çok eğlendiriyorlar. Şu an tek derdim dişlerimin kaşınması :)

Yeni yazılarda görüşmek üzere pati dostları. Hepinize bol miyavlı günler :)

0 yorum:

Yorum Gönder